Noord-Italië

En dan zijn ze daar ; de bergen … mijn hart klopt sneller, louter door hun imposante verschijning. De schoonheid reikt hoger dan hun toppen, en ik adem weer. Ze stemmen mij nederig. Alsof ze weten dat ik er ben maar mijn aanwezigheid slechts schoorvoetend toelaten, alsof er een waarschuwing aan vast hangt. Het gigantische meer aan hun voeten maakt het dramatische uitzicht zachter. Een blauw deken om het ruige karakter te milderen.
Ach de bergen, hoe ze mijn demonen verjagen, mijn rust doen terugvinden, is ontstellend. Ontroerd laat ik me overweldigen, wetende dat ik ze snel terug zal opzoeken; uit noodzaak en onherroepelijke liefde.